Αφησιά

Στη μαγεύτρα Ανατολή, στη θάλασσα του Μαρμαρά, βρίσκεται ένα από τα τέσσερα νησιά της άλλοτε εκλησσιαστικής Επαρχίας Προικοννήσου, η Αφησιά. Η πατρίδα και ο τόπος καταγωγής των Αφησιανών προσφύγων. Η πατρίδα της καρδιάς μας...

Αφησιά

Φυσία, Άκανθος, Αφουσία, Αφυσιά, Αφισια, Αφησιά, (σ.ο. Avsa Adasi)

Στη μαγεύτρα Ανατολή, στη θάλασσα του Μαρμαρά, βρίσκεται ένα από τα τέσσερα νησιά της άλλοτε εκλησσιαστικής Επαρχίας Προικοννήσου, η Αφησιά.

Το σύμπλεγμα αυτό των τεσσάρων νησιών της Προποντίδας (Προκόννησος ή Μαρμαράς, Αλώνη ή Πασαλιμάνι, Αφησιά και Κούταλη) από την αρχαιότητα αποτελούσαν ένα ενιαίο σύνολο, μία πόλη-κράτος, μία διοικητική επαρχία, μία εκκλησιαστική επαρχία, μία πολιτιστική οντότητα και ένα γενεαλογικό δέντρο.

Οι σημερινοί κάτοικοι της συνεχίζουν να την αποκαλούν με το όνομα της λίγο παρεφθαρμένο, Avsa adasi (νήσος Αβσά), ένα όνομα που από την αρχαιότητα δυσκόλευε τους περισσότερους να το προφέρουν αλλά και να το γράψουν. Στα βυζαντινά κείμενα τη συναντάμε ως Αφουσία, όμως το αρχαίο όνομα της παραμένει ένα μυστήριο αν και αυθαίρετα της αποδίδεται το Οφιούσσα στην βιβλιογραφία. Πιθανότερο είναι το αρχαίο της όνομα να ήταν Φυσία κατά τον Διογένη τον Κυζικηνό (4ος αιώνας π.Χ.), αλλά στο απογυμνωμένο από δέντρα νησί ίσως να ταίριαζε καλύτερα το όνομα Άκανθος που πιθανόν της έδωσαν οι Ρωμαίοι σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (1ος αιώνας μ.Χ.). Οι κάτοικοι της όμως προτιμούσαν το αδόκιμο όνομα Αφυσιά («ο τόπος χωρίς φύση»), με «υ» που φαίνεται να είναι και η σωστή ορθογραφία του.

Με «η» όμως συνήθιζαν να το γράφουν και με «η» ήταν γραμμένο στην σφραγίδα της κοινότητας. Έτσι μας το παρέδωσαν και έτσι το κρατήσαμε…

Δύο χωριά κούρνιαζαν πάνω της και στις αρχές του 20ου αιώνα, μουσουλμάνοι και χριστιανοί είχαν χωρίσει το νησί και ζούσαν μαζί ειρηνικά για περισσότερο από πέντε αιώνες. Στη δύση το χωριό της Αφησιάς και στην ανατολή το Αραπλάρ, όνομα που του δόθηκε πιθανόν από την καταγωγή των κατοίκων του ή εκεί ήταν το σημείο που ξεβράστηκαν οι Άραβες, όταν ο στόλος τους βυθίστηκε στην περιοχή αποχωρώντας από μία αποτυχημένη προσπάθεια κατάληψης της Κωνσταντινούπολης.

1500 χριστιανοί και 700 μουσουλμάνοι ένωναν τις μοίρες τους σε μία όμορφη ζωή παρά τις δυσκολίες… Όλα αυτά βέβαια μέχρι το 1914 που όλα άλλαξαν και οι άνθρωποι τρελάθηκαν, όλα αυτά που θα δούμε να ξεδιπλώνονται μέσα από τις ιστορίες των αντικειμένων του Ιστορικού Λαογραφικού μας Μουσείου, η όμορφη ζωή αλλά και η άσχημη, όχι για να καλλιεργήσουμε το μίσος αλλά για να ξέρουμε, να μην τα επαναλάβουμε…

Αφησιά

Ιστορικά - Λαογραφικά
Αφησιά. Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 1922

Αφησιά. Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 1922

Ήταν Τετάρτη 18 Οκτωβρίου όταν το υπερωκεάνιο “Κωνσταντινούπολις” σήκωσε τις άγκυρες και φορτωμένο με 1500 περίπου ψυχές σάλπαρε, για ένα άγνωστο γι αυτές μέρος, προς την ελεύθερη Ελλάδα για να σωθούν από το μαχαίρι των Τούρκων που αυτή την φορά δεν θα άφηνε κανέναν…

Ιερό προσκύνημα στην Αφησιά και στην Πόλη

Ιερό προσκύνημα στην Αφησιά και στην Πόλη

Μέσα σε ένα κλίμα συγκινησιακής φόρτισης και ανάμεικτων συναισθημάτων, ο ενοριακός Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σάρτης (Νέας Αφησιάς), πραγματοποίησε πενταήμερο προσκύνημα στα ιερά χώματα των προγόνων μας στην Μικρά Ασία.

Pin It on Pinterest

Share This