Δύο τόποι. Μία ιστορία

Η ιστορία των Αφησιανών από τη χαμένη πατρίδα στη νέα ζωή. Ένα ταξίδι μνήμης που συνεχίζεται.

Τον Οκτώβριο του 1922 ο κίνδυνος του αφανισμού ανάγκασε περίπου 250 οικογένειες Αφησιανών να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Το πλοίο τους μετέφερε εσπευσμένα στο Λαύριο. Όταν αποφασίστηκε η ανταλλαγή πληθυσμών σχεδόν οι μισές οικογένειες αποφάσισαν να χτίσουν μια νέα πατρίδα.

Η Αφησιά

Η πατρίδα και ο τόπος καταγωγής των παππούδων μας. Η πατρίδα της καρδιάς μας

Η Σάρτη (Νέα Αφησιά)

Μια ξεχασμένη αρχαία ελληνική πόλη που αναγεννήθηκε από τους Αφησιανούς πρόσφυγες

Διασπορά των Αφησιανών. Μετανάστευση και Προσφυγιά

Σαν σπόροι που τους πήρε ο άνεμος, απλώθηκαν σε κάθε γωνιά της γης

Αμερική

Από το 1904, το όνειρο μιας καλύτερης ζωής οδήγησε πολλούς Αφησιανούς στην Αμερική. Για πολλούς από αυτούς, το ταξίδι εκείνο έγινε μόνιμος προορισμός και δεν επέστρεψαν ποτέ

Λαύριο

Δεν ακολούθησαν όλοι τον δρόμο της προσφυγιάς για δεύτερη φορά. Κάποιοι αποφάσισαν να παραμείνουν στο Λαύριο και να χτίσουν εκεί μια νέα ζωή

Νέος Πύργος

Αρκετές οικογένειες που παρέμειναν στο Λαύριο προσπάθησαν αργότερα να εγκατασταθούν στη Σάρτη, όμως ήταν πλέον αργά. Έτσι, βρέθηκαν στον Νέο Πύργο Ευβοίας

Κι άλλες οικογένειες βρήκαν νέο τόπο εγκατάστασης σε πολλές περιοχές της Ελλάδας (Κομοτηνή, Έδεσσα, Θεσσαλονίκη κ.ά), ενώ άλλες συνέχισαν το ταξίδι τους ακόμη πιο μακριά, αφήνοντας απογόνους σε κάθε γωνιά του κόσμου (Αμερική, Αυστραλία, Γαλλία, Γερμανία κ.ά.)

Ο σύνδεσμος με το παρελθόν και την ιστορία μας

Πολιτιστικός Σύλλογος Σάρτης "Η Αφησιά"

Ο θεματοφύλακας της παράδοσης, των ηθών και των εθίμων του τόπου μας

Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Σάρτης

Ο σύνδεσμος μας με την ιστορία και το παρελθόν μας. Ο σύνδεσμος των δύο πατρίδων, της Αφησιάς και της Σάρτης

Τελευταίες Προσθήκες (Ανακοινώσεις & Άρθρα)

Ο Θρήνος της Παναγιάς

Απρ 16, 2020 | Λαϊκή Μούσα

Μ. Πέμπτη και κάθε χρόνο, όπως σε όλες τις εκκλησιές, οι γιαγιάδες μας την ώρα που τα κορίτσια στολίζουν τον επιτάφιο, ψέλνουν τον Θρήνο της Παναγιάς. Όπως έμαθαν από τις μανάδες και τις γιαγιάδες τους. Όπως έκαναν πάντα στην παλιά πατρίδα, την Αφησιά. Όπως συνεχίζουν να κάνουν και στη νέα πατρίδα, την Σάρτη (Νέα Αφησιά).

διαβάστε περισσότερα...