Δύο τόποι. Μία ιστορία
Η ιστορία των Αφησιανών από τη χαμένη πατρίδα στη νέα ζωή. Ένα ταξίδι μνήμης που συνεχίζεται.
Τον Οκτώβριο του 1922 ο κίνδυνος του αφανισμού ανάγκασε περίπου 250 οικογένειες Αφησιανών να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Το πλοίο τους μετέφερε εσπευσμένα στο Λαύριο. Όταν αποφασίστηκε η ανταλλαγή πληθυσμών σχεδόν οι μισές οικογένειες αποφάσισαν να χτίσουν μια νέα πατρίδα.

Η Αφησιά
Η πατρίδα και ο τόπος καταγωγής των παππούδων μας. Η πατρίδα της καρδιάς μας

Η Σάρτη (Νέα Αφησιά)
Μια ξεχασμένη αρχαία ελληνική πόλη που αναγεννήθηκε από τους Αφησιανούς πρόσφυγες
Διασπορά των Αφησιανών. Μετανάστευση και Προσφυγιά
Σαν σπόροι που τους πήρε ο άνεμος, απλώθηκαν σε κάθε γωνιά της γης
Αμερική
Από το 1904, το όνειρο μιας καλύτερης ζωής οδήγησε πολλούς Αφησιανούς στην Αμερική. Για πολλούς από αυτούς, το ταξίδι εκείνο έγινε μόνιμος προορισμός και δεν επέστρεψαν ποτέ

Λαύριο
Δεν ακολούθησαν όλοι τον δρόμο της προσφυγιάς για δεύτερη φορά. Κάποιοι αποφάσισαν να παραμείνουν στο Λαύριο και να χτίσουν εκεί μια νέα ζωή
Νέος Πύργος
Αρκετές οικογένειες που παρέμειναν στο Λαύριο προσπάθησαν αργότερα να εγκατασταθούν στη Σάρτη, όμως ήταν πλέον αργά. Έτσι, βρέθηκαν στον Νέο Πύργο Ευβοίας
Κι άλλες οικογένειες βρήκαν νέο τόπο εγκατάστασης σε πολλές περιοχές της Ελλάδας (Κομοτηνή, Έδεσσα, Θεσσαλονίκη κ.ά), ενώ άλλες συνέχισαν το ταξίδι τους ακόμη πιο μακριά, αφήνοντας απογόνους σε κάθε γωνιά του κόσμου (Αμερική, Αυστραλία, Γαλλία, Γερμανία κ.ά.)
Ο σύνδεσμος με το παρελθόν και την ιστορία μας

Πολιτιστικός Σύλλογος Σάρτης "Η Αφησιά"
Ο θεματοφύλακας της παράδοσης, των ηθών και των εθίμων του τόπου μας

Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Σάρτης
Ο σύνδεσμος μας με την ιστορία και το παρελθόν μας. Ο σύνδεσμος των δύο πατρίδων, της Αφησιάς και της Σάρτης
Τελευταίες Προσθήκες (Ανακοινώσεις & Άρθρα)
Παρουσίαση Βιβλίου
Παρουσίαση του βιβλίου της δασκάλας μας Κατερίνα Σεληνιωτάκη, “Τα σκοτεινά μονοπάτια μιας φωτεινής ζωής”
η ισχύς εν τη ενώσει…
Όλοι μαζί να ενισχύσουμε την προσπάθεια του Φιλόπτωχου του Ιερού μας Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου, δημιουργώντας μία αλυσίδα αλληλεγγύης για τους συγχωριανούς μας που έχουν ανάγκη
Αφησιά. Κυριακή 15 Οκτωβρίου 1922 – Η τελευταία Θεία Λειτουργία
Mε δάκρυα στα μάτια μάζεψαν όλα τα ιερά κειμήλια και τις εικόνες τους, βάζοντας τα μέσα σε κασόνια και τσουβάλια ώστε να είναι όλα έτοιμα για την ώρα του «σηκωμού».
Τελευταίες Προσθήκες στις μουσειακές συλλογές
Δεν Βρέθηκαν Αποτελέσματα
Η σελίδα που ζητήσατε δεν βρέθηκε. Δοκιμάστε να βελτιώσετε την αναζήτησή σας ή χρησιμοποιήστε την παραπάνω πλοήγηση για να εντοπίσετε την ανάρτηση.






