Η Έρευνα μας.

Αγαπητοί φίλοι,

     Η αγάπη μου για την Σάρτη και τους ανθρώπους της με ώθησε το 2007 να ξεκινήσω να μελετάω την ιστορία μας, να συλλέξω όσες περισσότερες πληροφορίες μπορώ και να τις καταγράψω σε ένα βιβλίο με μοναδική έγνοια ,όπως αναφέρει και στον πρόλογο του βιβλίου της “Ματωμένα χώματα”, η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου: «…να συμβάλλω στην ανάπλαση ενός κόσμου που χάθηκε για πάντα, να μην ξεχνούν οι παλιοί, να βγάλουν σωστή κρίση οι νέοι.».

     Όλες αυτές οι ιστορίες και οι πληροφορίες που εμφανίζονται μπροστά μου είναι γεμάτες από ονόματα ανθρώπων. Ποιοι ήταν λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι; Έπρεπε να τους γνωρίσω καλύτερα, να μάθω το γενεαλογικό τους δέντρο, την καταγωγή τους, να μπορέσω να καταλάβω καλύτερα την ιστορία τους εφόσον ήθελα να γράψω γι’ αυτή.

Η αρχή.

     Έτσι ξεκίνησα να συλλέγω τα πρώτα ονόματα και τις πρώτες φωτογραφίες με σκοπό να δημιουργηθεί μία Γενεαλογική Βάση Δεδομένων. Εκτύπωσα μερικά ερωτηματολόγια και άρχισα να τα μοιράζω. Ο χρόνος μου όμως πολύ περιορισμένος και η προσπάθεια μου δεν βρήκε την ανταπόκριση που περίμενα. (ίσως να έφταιγα κι εγώ που δεν την εξήγησα καλύτερα. )

     Όταν το 2009 ετοιμαζόμασταν για εκλογές νέου Δ.Σ του συλλόγου. Στην γενική συνέλευση παρουσιάσαμε το έργο του διοικητικού συμβουλίου και εκθέσαμε μερικές ιδέες του τι θέλουμε να κάνουμε. Τότε που με πλησιάσει η Ειρήνη Παραλίκα για να προσφέρει την βοήθεια της στο έργο μας. Αυτό ήταν! Ο ενθουσιασμός της στην ιδέα της συλλογής των στοιχείων πυροδότησε και τον δικό μου που είχε αρχίσει να εξασθενεί.  Από τότε έως σήμερα παραμένει το δεξί και το αριστερό μου χέρι σε αυτή την έρευνα.

     Από πού θα ξεκινούσαμε; Μα φυσικά από τα αρχεία της κοινότητας! Βάλαμε τα χειρουργικά γάντια και αρχίσαμε να ανοίγουμε μία μία τις κούτες του υπογείου… Από μπροστά μας άρχισε να περνά κινηματογραφικά όλη η ιστορία της Νέας Αφησιάς και τον ανθρώπων που την έγραψαν. Σε λίγους μήνες η βάση μας άρχισε να μεγαλώνει. Τι γίνεται όμως με τους Αφυσιανούς που έμειναν στο Λαύριο και τους υπόλοιπους που δεν είναι γραμμένοι στα δημοτολόγια; Εδώ τα πράγματα άρχισαν να γίνονται δυσκολότερα. Μόνη λύση η συλλογή των στοιχείων πόρτα – πόρτα, αναζήτηση και στα πιο απίθανα μέρη…

Σήμερα.

     Η Βάση μας φθάνει τις 2000 εγγραφές, το Ιστορικό – Λαογραφικό Μουσείο μας έχει πάρει μορφή και είναι ένας οργανισμός που συνεχώς μεγαλώνει. Σε αυτό θα παραδώσουμε την έρευνα μας με την ελπίδα να προστατευθεί με τον καλύτερο τρόπο. Σε αυτή την ιστοσελίδα σας παρουσιάζουμε ένα μέρος του υλικού που έχει συγκεντρωθεί για ευνόητους λόγους. Με την βάση αυτή συνδέεται ένας μεγάλος όγκος φωτογραφιών, εγγράφων και αντικειμένων που θα αποτελέσουν και τους θησαυρούς του μουσείου μας.


     Η έρευνα μας όμως δεν σταματάει ποτέ, έγινε πλέον πάθος…


     Συνεχώς παρουσιάζονται μπροστά μας (φυσικά όχι δια μαγείας) νέες πόρτες και νέες πηγές, είμαστε πραγματικά περήφανοι που μπορούμε να παραδώσουμε όλο αυτό το υλικό στις επόμενες γενιές…


     Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους συμβάλουν στην προσπάθεια μας.

Πετσάβας Νικόλαος